Louise laat zich typeren als een doener, boordevol ideeën. Ze zit nooit stil. Ze is actief bij heel wat activiteiten en evenementen. Niet alleen op Rha, waar ze woont, maar ook in Olburgen, Steenderen, Baak en omstreken.
En als ze iets oppakt, gaat ze er ook voor de volle 100 % voor. Zowel wat betreft haar werk, maar ook privé. Ze wordt dan ook voor van alles en nog wat gevraagd: ideeën bedenken, uitwerken en meehelpen met organiseren.
Ze zegt niet gauw ‘nee’. Ze houdt van gezelligheid, fijne mensen om haar heen en ze vindt het leuk om nieuwe mensen te leren kennen. En ze houdt van een feestje.
‘Ik ben best wel een feestneus. Dus met de kermis organiseer ik van alles, maar één avond feest ik ook gewoon gezellig mee.’
Even terug in de tijd
Louise werd in 1967 geboren in Laag Soeren. Ze waren thuis met z’n zessen: haar ouders en vier kinderen: twee meisjes en twee jongens.
Ze ging naar de huishoudschool in Doesburg. Als meisje van 13 kwam ze regelmatig vanuit Doesburg naar de jeugdvereniging in Olburgen. Op de fiets.
Daar ontmoette ze Hans. Hans had in een kleine schuur een pick-up (platenspeler) en daar kwamen ze regelmatig met een groepje van 10 tot 15 jongeren bij elkaar om plaatjes te draaien en gezellig bij elkaar te zijn (chillen dus, maar dat heette toen nog niet zo).
In 1985 ging ze samenwonen met Hans in Doetinchem. In de Huet, maar daar kon Hans, als plattelandsjongen, niet aarden. Louise volgde er het Kort Middelbaar beroeps Onderwijs (KMBO).
Wonen op Rha
Ze gingen vervolgens inwonen in het ouderlijk huis van Hans, op Rha. Daar woonden zijn ouders én zijn opa en oma.
Louise en Hans kregen hun eerste dochter in 1991. De tweede dochter werd in 1993 geboren.
Gedurende de jaren waren er allerlei interne verhuizingen op het erf. Na het overlijden van de opa en oma van Hans kwamen Louise en Hans in het grote huis te wonen.
Het erf is al die jaren een familiewoonstek gebleven, want momenteel wonen ook beide dochters van Louise en Hans op het erf. De een in een nieuw (houten) huis, de ander in een stacaravan.
Ook nu nog zitten ze nooit stil qua wonen. Er is altijd wel een verbouwinkje of anderszins aan de gang.
Haar moeder woont trouwens vlakbij De Kei en is daar actief bij ZitFit en het koersballen.
De broers en zus van Louise wonen ook allemaal in de buurt.
Kinderopvang
Toen de oudste dochter naar peuterspeelzaal Nijntje Pluis in Steenderen ging, werkte Louise daar regelmatig als vrijwilliger. Ze was enthousiast over het werk. Ook het bestuur was enthousiast over Louise en ze werd vaste invaller. Dat beviel van beide kanten zo goed, dat ze een baan aangeboden kreeg.
Omdat ze niet over de juiste papieren beschikte, ging ze de opleiding Leidster Peuteropvang volgen. Ze ontdekte: dit is het werk dat ik graag doe. Ze volgde nog allerlei cursussen op het gebied van muziek, creativiteit e.d.
En dat werk doet ze nu al vele jaren met veel plezier.
In december 2025 was ze 25 jaar in vaste dienst bij het peuterspeelwerk. Ze komt haar ‘peuters van toen’ nu regelmatig tegen op (buurt)feesten. En dat zijn er heel wat. ‘Zo leuk om te zien wat er van ze geworden is.’
De kinderopvang is jarenlang een politieke speelbal geweest. Altijd was er strijd over financiën en betaalbaarheid. Het peuterspeelwerk werd op een gegeven moment helemaal wegbezuinigd. Reorganisaties volgden elkaar op. Het werd grootschaliger, besturen kwamen en gingen. Louise zat middenin al die ontwikkelingen.
In 2017 werden de drie basisscholen in Steenderen samengevoegd tot kindcentrum De Pannevogel. Daarin kwam ook Juut& Co. Deze kleinschalige kinderopvang bestaat in Steenderen uit:
Kinderopvang 0-4 jaar;
Peuteropvang: 2-4 jaar;
Buitenschoolse opvang: 4-13 jaar (voor- en naschoolse opvang).
Omdat baby- en peuteropvang werd samengevoegd, besloot Louise in 2017 de overstap te maken naar de voor- en naschoolse opvang.
Dat betekent ‘s morgens van 7 tot half 9 samen met de kinderen ontbijten en op een rustige manier de kinderen voorbereiden op de schooldag. En van 14 tot 18.30 uur voor de (ca. 35) kinderen een gezellige middag organiseren. Als het kan, lekker buiten spelen.
Een baan in de voor- en naschoolse opvang betekent dat Louise in de schoolvakanties werkt. In de zomervakantie mag ze zes weken ‘aan de bak’.
Ze hebben gedurende de hele vakantie in principe de beschikking over alle ruimtes in De Pannevogel. Dus speelplekken genoeg.
Die zomervakantieweken staan altijd in het teken van een thema. Dit jaar is dat: Pipi Langkous. Louise en haar collega’s zijn al weken druk bezig om een bed met een luchtballon te maken, Pipi kleding te verzamelen en doosjes die als schatkistjes fungeren.
De zandbak wordt t.z.t. ‘omgetoverd’ tot een heus schateiland.
Hoe fantasievol en creatief wil je het hebben?
En als je dan denkt, dat Louise ’s avonds en in de weekenden lekker uitrust op de bank om Netflix filmpjes te kijken, dan heb je het mis.
Ook privé, in de avonden en weekenden, is Louise diezelfde bezige bij als op het werk. ‘Lekker druk, ik hou van bezig zijn en samen met gezellige mensen iets doen’, zegt ze zelf. Ze heeft thuis een eigen atelier, waar ze o.a. tekent en schildert.
En in haar vakantie, na de Kermis in Steenderen, gaat ze al vijftien jaar naar haar favoriete vakantiebestemming: Griekenland.
KeiKids
Louise is al enkele jaren vrijwilligster bij KeiKids. Het KeiKids team verzorgt een paar keer per jaar gezellige activiteiten voor peuters tot en met tieners.
Afhankelijk van ieders beschikbare tijd wisselen te teamleden van rol, zoals kartrekker, ideeënbedenker, uitvoerder.
Graag zou Louise wat meer oudere jeugd bij de KeiKids betrekken.
De Horrortocht XXl was een groot succes, evenals de Vossenjacht. Dat vond iedereen, ook de oudere jeugd, heel leuk. Het zou mooi zijn als dat een vervolg zou krijgen.
Zo’n evenement kost heel wat voorbereiding. Je moet als organisator de mensen (zo’n 150) met elkaar in contact brengen, enthousiast maken, vergunningen regelen, route uitzetten, verhaallijn maken, vrijwilligers instrueren. Het is handig om dan een groot netwerk te hebben van mensen op wie je kunt terugvallen.
Louise: ‘Jongere mensen vinden dit soort vrijwilligerswerk leuk. Niet: structureel op vaste momenten hetzelfde soort activiteiten doen. Maar wel: korte projecten, waarin we samen naar een einddoel werken. We hebben zo’n groot netwerk en zoveel talenten rondlopen. Daar kunnen en moeten we veel meer gebruik van maken.
En afwisselen. De ene keer neemt Baak het voortouw, de andere keer, Steenderen en/of Toldijk, Rha.’
Kermis en anderszins
Louise is daarnaast als vrijwilliger betrokken bij de 4×4 Waka tocht en, dit jaar voor het eerst, bij het openluchtspel in Baak. Ze speelde daarvoor 15 jaar toneel in Olburgen/Rha.
En, niet te vergeten, de kermis in Steenderen, waar ze de kermiswagens jureert. Dat doet ze ook in Baak en in Olburgen / Rha.
In Olburgen organiseert ze al een aantal jaren de zeskamp. Inmiddels doen daar 18 groepen van 6 personen (ouder dan 16 jaar) aan mee. Ook dat vraagt heel wat voorbereiding. Het betekent o.a. de locatie optuigen, zorgen voor de juiste vergunningen, de horeca regelen. Daar ben je ook heel wat uurtjes mee kwijt.
En dan heeft ze nog niet eens alles verteld. Zoals haar samenwerking met Heidi Vredegoor. Ze traden samen op als clowns, bij kinderfeestjes, bruiloften en partijen. Koffer met verkleedkleren in de auto en door heel Gelderland heen.
‘Daar kun je wel een boek over schijven.’
Tja, wie weet…..