Veronique is geboren (1972) en getogen in Steenderen. En ze woont er nog steeds met veel plezier. Ze heeft er een fijne familie- en vriendenkring. Volgend jaar betrekt ze een nieuwbouwhuis in het project de Punderink.
Ook haar roots liggen hier. Haar vader is een Steenderenaar in hart en nieren. Haar moeder komt van Rhaberg. Er zijn dus heel veel plekken in de directe omgeving met herinneringen aan haar (voor)ouders en jeugd.
Veronique ging naar de Sint Joannnesschool. Daar deed ze fijne ervaringen op, want na de middelbare school koos ze voor de PABO opleiding in Arnhem. Op haar 18e kocht ze een autootje en elke werkdag tufte ze dan naar school. Ze betaalde de benzine van het geld dat ze verdiende met haar bijbaantje als schoonmaakster bij de Aviko.
De opleiding en de stages bevielen haar goed. Vooral het lesgeven aan de jongere kinderen ging haar goed af en bij die doelgroep ligt nog steeds haar hart.
Taalschool
Momenteel werkt Veronique bij een taalschool. Dat is een school voor kinderen met Nederlands als tweede taal. Deze scholen worden ook wel nieuwkomerscholen genoemd. Doel van zo’n school is om de kinderen de Nederlandse taal en andere basisvaardigheden te leren om te integreren in het reguliere onderwijs.
Het gaat bijvoorbeeld om kinderen van een asielzoekerscentrum (azc) en kinderen van arbeidsmigranten. Samen met een full time onderwijsassistent is Veronique verantwoordelijk voor een groep van 17 kinderen. Ze komen uit diverse culturen en ze hebben verschillende kennisniveaus. Ze moeten in allerlei opzichten wennen. Sommige kinderen gaan voor het eerst naar school, moeten leren soms stil te zitten op een stoeltje, ze moeten leren leren, wennen aan elkaars gewoonten en aan het schoolsysteem.
Het allerbelangrijkste is dat de kinderen zich veilig voelen. Dat betekent een duidelijke dagstructuur aanbrengen en heel duidelijk praten. Meestal gaat dat met handen en mimiek. En vooral: praten vanuit het hart. Je kunt als leerkracht echt het verschil maken. En altijd aansluiten bij de behoefte van het kind. Dat maakt het lesgeven extra boeiend.
‘Als leerkracht word je ondersteund door een Intern begeleider. We bespreken samen welke kinderen moeten worden doorverwezen. Vaak is dat een doorverwijzing naar een logopedist. In ‘andere’ talen is de klank maar ook de motoriek van het spreken zelf heel anders.’
‘Hoe sneller de kinderen de taal leren, hoe veiliger ze zich kunnen voelen. Belangrijk is, dat als ze iets goeds doen, dat dat heel erg bekrachtigd wordt, o.a. door complimenten te geven. Dat geeft hen vertrouwen en daar groeien ze van.’
Veronique onderhoudt intensief contact met de ouders. Ook die spreken soms geen Nederlands en moeten hun weg vinden in de Nederlandse samenleving. In die zin is Veronique soms ook een soort van maatschappelijk werkster.
KeiKids
Het vrijwilligerswerk voor KeiKids ligt eigenlijk in het verlengde van Veroniques werk.
De doelgroep van de KeikKids activiteiten zijn basisschool leerlingen. Maar er wordt ook af en toe iets voor peuters georganiseerd, zoals bijvoorbeeld Peuter Spetter Pret.
Het KeiKidsTeam is een hecht en inventief team. Het bestaat momenteel uit vijf personen: Louise, Veronique, Heidi, Marysanne en Esli.
Ze vergaderen naar behoefte. Soms is dat een paar keer per week (zoals onlangs bij de voorbereiding van de Horrortocht) en soms 1 x per 1 á 2 maanden. Het is afhankelijk van de activiteiten die worden gedaan.
Er zijn enkele structurele activiteiten, zoals het tafeltennissen op vaste dagen in de week. En de kinderactiviteit tijdens de jaarlijkse Herfstmarkt van De Kei. Maar de meeste KeiKids activiteiten worden spontaan bedacht en georganiseerd door het team, waarbij ze geen gebruik maken van een vast format.
Veronique vindt het vooral leuk om thematisch bezig te zijn. Ze is van de ideeën. Zo heeft zij bijvoorbeeld de verhaallijn van de Horrortocht bedacht.
Bij een aantal activiteiten wordt er aansluiting gezocht bij en samengewerkt met andere netwerken, zoals bij de Wakka tocht en het Huttendorp. Dat laatste evenement vindt elk jaar plaats in de laatste week van de zomervakantie. Of het KeiKidsTeam zoekt de samenwerking op met de jeugdwerker van de gemeente. Die ook dit jaar enkele leuke spelactiviteiten heeft georganiseerd.
Regelmatig wordt aan de basisschoolkinderen gevraagd wat ze leuk vinden om te doen. Uit die lijst pikt het KeiKidsTeam zo nu en dan een activiteit.
In de afgelopen jaren zijn er enkele zeer succesvolle KeiKids activiteiten geweest, zoals o.a. Lasergamen, Barbie avond bioscoop, Lego bouwen en Uit mekaar (o.a. technische apparaten uit elkaar halen).
En Lampionnen maken voor de Foekepot. Die traditie wil Veronique graag in stand houden.
De promotie van de KeiKids activiteiten gaat vooral via flyers (op scholen) en via Facebook.
Veroniques visie op De Kei
Veronique bewondert de wijze waarop men bij De Kei oog heeft voor wat nodig is.
‘De Kei heeft een signaalfunctie. Er wordt naar mensen omgekeken. Vrijwilligers hebben er echt wat in te brengen. Heel bijzonder.
Vrijwilligerswerk doe je uiteraard voor de anderen / de samenleving, maar ook voor jezelf. Omdat je het leuk en zinvol vindt. Het heeft altijd twee kanten.’