Interview met Sander Bulten

Op de dag van het interview is het winters weer. Het heeft al enkele dagen flink gesneeuwd. De doorgaande wegen zijn schoongeveegd, maar het blijft uitkijken.  Omdat Sander is aangewezen op een rolstoel, betekent het voor hem extra goed opletten en voldoende tijd inplannen en nemen om ergens te komen. Het ritje van huis naar de Pannevogel, waar hij anders vijf minuten over doet, kost hem nu ruim een half uur.   
Sander weet als rolstoelgebruiker maar al te goed hoe de staat van wegen en paden is in Steenderen. Die laat nogal eens te wensen over.  
Zo gauw Sander een losliggende tegel of scheur in het trottoir en/of wegdek signaleert, maakt hij daar een melding van bij de gemeente. Hij krijgt meestal binnen vijf dagen een reactie en doorgaans wordt e.e.a. redelijk snel verholpen.  
‘Maar de trottoirs in Steenderen zijn een drama. Niet alleen voor rolstoelgebruikers trouwens, ook voor mensen die gebruik maken van een rollator.’  

Thuissituatie 
De eerste drie maanden van zijn leven bracht Sander (34 jaar) door in het Gelre Ziekenhuis in Zutphen. Er waren allerlei complicaties als gevolg van het feit dat Sander werd geboren met een open rug (medische term: spina bifida). 
Sander woont, samen met zijn vader en moeder, in een volledig aangepast huis. Zijn moeder heeft COPD. Door deze longziekte heeft ze minder energie en is ze ook vaak aangewezen op een rolstoel. Sanders vader, twee jaar geleden met vervroegd pensioen gegaan, is de mantelzorger van het gezin. Die taak deelt hij met de bonuszus van Sander. Zij woont in Drempt. 
Ze willen graag zo lang als het kan, zelf alles doen en regelen. Het liefst zo min mogelijk afhankelijk zijn van professionele hulp aan huis.  
Helaas maakt hondje Boemer geen deel meer uit van het gezin. Boemer is vorig jaar overleden. Dat was heel verdrietig, want Sander was helemaal gek op deze boomer, een kruising van een Maltezer en een Shih tzu.  

Sander zat op basisschool De Akker. De middelbare school volgde hij bij Mariëndael in Arnhem. Daarna werkte hij in het kader van dagbesteding een aantal jaren bij drukkerijen/ copyshops, in o.a. Doetinchem en Terborg. 
Hij wil graag ‘gewoon’ werk doen. ‘Er zijn helaas bedrijven die geen mensen met een beperking in dienst nemen. Best vreemd, want ik kan bepaalde werkzaamheden prima uitvoeren’, zegt Sander.  
Momenteel werkt hij twee dagen in de week (ook in het kader van dagbesteding) bij een inpakcentrale in Doetinchem. Hij pakt onderdelen in in dozen van leveranciers van zelfbouwpakketten (o.a. Ikea).  
Naast dit vaste werk doet hij vrijwilligerswerk. Zoals gezegd, werkt hij bij de bieb in de Pannevogel. En hij helpt bestuurslid Harriëtte van Kuijk in De Kei met het afhandelen van de declaraties. 

Diamond painting 
Sander is in de wintermaanden druk met ‘diamond painting’. Dat is een kunstzinnige activiteit, waarbij je kleine, glimmende diamantjes op een canvas plakt om een kleurrijk en opvallend ontwerp te creëren. De diamantjes zijn er in diverse kleuren en zijn georganiseerd in genummerde zakjes die overeenkomen met de nummers op het ontwerp op het canvas. 
Sander werkt niet met bestaande voorgedrukte ontwerpen, maar met ontwerpen op basis van zelfgemaakte foto’s. De foto (meestal van personen en dieren) stuurt hij naar doezelf.nl. Van de foto wordt dan een compleet uitgewerkt ontwerp gemaakt met nummertjes en bijbehorende kleuren.  
Hij is in coronatijd met deze hobby begonnen. Er was toen weinig te doen en dit vond hij een leuke tijdsbesteding. Inmiddels heeft hij zo’n 20 ontwerpen afgemaakt.   Eigenlijk werkt hij alleen maar in opdracht. De ‘opdrachtgever’ levert de foto aan, bepaalt het formaat van het ontwerp en zorgt voor de lijst. Hij heeft bijvoorbeeld voor het gezin van zijn bonuszus (bestaande uit zeven personen) van elk gezinslid een diamond paint portret gemaakt. Alles in de tinten wit, grijs en zwart. Elk portret in het formaat van 30×40 cm. 
Dit ‘project’ was in vijf maanden klaar. Hij werkt altijd heel systematisch: hij vult elke keer een vierkantje van 10×10 cm ‘in. Afhankelijk van tijd en zin, werkt hij dan één of meer van dergelijke vierkantjes uit. 
Sander werkt momenteel aan een ontwerp van een valkparkiet: 45 kleuren, formaat 50×50 cm. Daar verwacht hij ongeveer twee maanden mee bezig te zijn.  

Het grootste project waaraan hij heeft gewerkt, was een ontwerp van drie Amerikaanse oldtimers, afmeting: 150 x 50 cm. Die paste maar net op de keukentafel. Daar heeft hij, samen met zijn moeder, zo’n half jaar over gedaan.  

Vrijetijdsbesteding 
Sander is graag buiten. Hij kan met zijn gewone, geheel op maat gemaakte, rolstoel handmatig 7 kilometer afleggen. Hij heeft ook een volledig aangepaste elektrische fiets. Daar kan hij in principe zo’n 40 kilometer mee afleggen. Maar meestal maakt hij tochtjes van zo’n 15 kilometer.  

Tot 2,5 jaar geleden viste hij veel, bij de Molenkolk, zowel bij de grote als bij de kleine kolk. Maar de steiger, bestemd voor invaliden, is helaas niet meer voorzien van een invalidenbordje. Deze steiger is het gemakkelijkst bereikbaar vanaf de parkeerplaats, dus deze is meestal als eerste bezet. De andere steigers zijn voor Sander niet toegankelijk.  

Activiteiten in De Kei
Sander voelt zich thuis in De Kei. Er werken en komen vriendelijke mensen.  
Sander doet elke maandagmiddag aan darten. Daar is hij best goed in.  
Ook is hij een trouwe gast van de spellenactiviteit (sinds januari jl. elke eerste dinsdagavond van de maand, PV). Sander houdt niet van bordspellen die lang duren zoals Stratego of Monopolie (hoewel, een keer per jaar is het prima), maar wel van dobbelspelen. Dat speelt hij thuis ook af en toe. 
Sander bezoekt de Dorpskamer, één keer per week. Het is een aanvulling op het uitgebreide aanbod van voorzieningen van Welzijn Steenderen in De Kei. Het is o.a. bedoeld voor inwoners die zich eenzaam voelen en/of (nog) lastig aansluiting vinden bij de al bestaande activiteiten in Steenderen. Ze praten over van alles en nog wat en doen leuke dingen samen.