Interview met René van Eijden

Het eerste interview van 2024 is alweer een feit. René en ik komen elkaar bij binnenkomst tegen. Na een hartelijk ‘Gelukkig Nieuwjaar’ en een warme kop koffie trekken wij ons terug in één van de lokalen.

Geboren en getogen
In 1958 kwam René ter wereld in Amersfoort, hij woonde met zijn ouders in Leusden. Na zijn geboorte volgden er nog vijf zussen. Zijn ouders hadden een melkveehouderij. Op zijn zestiende verhuisde het gezin naar Drempt. Die verhuizing was niet geheel vrijwillig. De gemeente Leusden wilde uitbreiden en had daarvoor het land van zijn ouders nodig.

Dat zal best een overgang zijn geweest, van de stad Leusden, grenzend aan Amersfoort, naar het platteland van Drempt?
“Zeker, ik had in het begin best heimwee, al ging dat snel over. Wat ik vooral lastig vond was het Achterhoekse dialect. Maar dat leerde ik snel beter onder de knie te krijgen. Mijn ouders hadden in Drempt weer een nieuw melkveehouderbedrijf gekocht, dus daar veranderde feitelijk niet zoveel aan.”
Na het behalen van zijn middelbareschooldiploma, volgde René een opleiding aan de Bosbouwschool in Velp. René sloot deze opleiding met succes af en na het vervullen van de militaire dienstplicht kon hij eindelijk aan zijn echte eerste baan beginnen.

Werkzaam leven
In Utrecht werkte René bij de Provinciale Waterstaat. Later in Zwolle voor het Ministerie van Landbouw en nog later in Arnhem voor de Provincie Gelderland. “Ik was bij de laatste twee werkgevers verantwoordelijk voor het agrarisch natuurbeheer. Samen met mijn collega’s probeerden wij boeren te overtuigen hun grond natuurlijker te gebruiken. Simpel gezegd; wij vroegen de boeren minder te bemesten en wat later te maaien om zo de weidevogels en de natuurlijke vegetatie meer kans te geven. De overheid compenseerde de boeren voor het inkomensverlies”. Als ik naar René kijk, terwijl hij vol passie en betrokkenheid over zijn werk praat, zie ik het enthousiasme in zijn ogen.

Steenderen
Hij leerde zijn vrouw Elly eind jaren zeventig kennen in Drempt. In 1986 kochten zij samen een huis in Steenderen waar zij tot op de dag van vandaag nog steeds met veel plezier wonen. Hier zijn ook hun twee dochters Lotus en Dayah geboren. Beiden wonen inmiddels niet meer in Steenderen.

Zo’n twintig jaar geleden heeft René samen met enkele dorpsgenoten ‘Het Steenders Landschap’ opgericht met eigenlijk het zelfde doel als hij op zijn werk nastreefde; natuurbeheer en -behoud. Dit heeft hij tien jaar gedaan. Daarna heeft hij zijn bestuurlijke taken overgedragen aan iemand anders. “Ik ben er een tijdje uit geweest, maar nu probeer ik weer aan te sluiten bij de activiteiten van Het Steenders Landschap.”

Je bent inmiddels met pensioen, hoe is dat?
“Ja, klopt, sinds mei vorig jaar ben ik met vervroegd pensioen gegaan. In het begin is dat heerlijk. Er lagen nog allemaal klussen in en om huis op mij te wachten, daar had ik ineens tijd voor. Maar na verloop van tijd zijn die klussen wel zo’n beetje gedaan en ging ik op zoek naar een andere invulling voor mijn dagen.”

Dus op naar vrijwilligerswerk?
“Ja. En zo kwam ik bij het bestuur van De Kei terecht als secretaris. Ik val af en toe in bij de maaltijdbezorgservice van Welzijn (Apetito) en spring bij als dat nodig is bij andere activiteiten binnen De Kei.”
Iets anders wat René ook na aan het hart ligt is het Dorpsenergieplan. Hij was één van de belangstellenden bij het initiatief van de gemeente Bronckhorst. Het doel van het Dorpsenergieplan is om Steenderen (en omgeving) zo veel mogelijk energieneutraal te maken en de bewoners te ondersteunen bij keuzes die zij kunnen maken, zodat hun energierekening betaalbaar blijft. “Kortgeleden hebben we bijvoorbeeld warmtefoto’s van woningen gemaakt om in beeld te brengen waar warmte naar buiten lekt”.

Heb je verder nog bezigheden?
“Ik houd ervan om lekker in beweging te zijn. Wandelen, fietsen, hardlopen, klussen in huis en tuin. Verder gaan Elly en ik er graag met onze camper op uit. Het fijne van met de camper op vakantie gaan is de vrijheid. Je weet ‘s ochtends niet waar je ‘s avonds slaapt.” René trekt er niet alleen met de camper op uit, want in 2018 is hij met zijn vrouw naar Santiago de Compostella gefietst. Hun plan is om ooit nog eens Rome te bezoeken per fiets.

Jouw kijk op De Kei?
“Ik vind het bijzonder dat er zoveel mensen met passie en gedrevenheid zich vele uren inzetten voor de gemeenschap met als middelpunt De Kei. Het is een mooi en uitnodigend gebouw. Het stimuleert anderen om zich ook aan te sluiten. Ik zou graag willen dat De Kei een ontmoetingscentrum is waar iedereen naar toe komt voor gezelligheid, een kopje koffie of een praatje. Maar ook voor een spelletje, een interessante lezing of om samen gebruik te maken van onze prachtige keuken, want samen koken en eten verbroedert. Wat ik belangrijk vind, is dat niet wij de activiteiten bedenken. Daarom nodigen wij binnenkort onze dorpsgenoten uit met ons mee te denken waar behoefte aan is en wat zij leuk vinden.”

Misschien vindt je de volgende berichten ook leuk:

Huttendorp 2023

We gaan weer huttenbouwen in Steenderen!!Huttenbouwers van Steenderen opgelet, na een jaar geen hutten gebouwd te kunnen hebben, hebben we besloten dit jaar wel weer

Lees verder »