Interview Rieks Eggens

In deze nieuwsbrief een interview met een man die vanaf het allereerste begin betrokken was bij het ontstaan van De Kei.
Niet alleen qua praktische uitvoering maar al ver voordat er een kwast of hamer ter hand genomen werd.
Na het lezen van dit interview weet je dat Rieks een gedreven man is op velerlei gebieden.
Maar dit interview is ook een oproep aan iedereen die kan klussen en tijd over heeft om zich in te zetten voor De Kei.

Geboren
Het wiegje van Rieks stond in Purmerend. Hij groeide samen met zijn zus op in een arbeidersgezin. Zijn ouders kwamen oorspronkelijk uit een boerenmilieu uit Drenthe. En ook al woonde Rieks in Purmerend, de schoolvakanties bracht hij steevast door tussen de dieren bij zijn grootouders op het platteland.
In de zesde klas van de lagere school leerde Rieks al zijn huidige vrouw Martje kennen. Zij vonden elkaar meteen leuk maar draalden nog wat jaren om elkaar heen om aan het einde van zijn HBS-tijd eindelijk vaste verkering te krijgen. En vaste verkering, hoewel inmiddels allang getrouwd, hebben ze nog steeds.

Hart voor dieren
Voor Rieks stond het al vanaf zijn twaalfde vast dat hij dierenarts wilde worden. Dat werd mede gevormd door wat hij in de vakanties in zijn jeugd in Drenthe ervoer. Het reilen en zeilen bij zijn grootouders op de boerderij, de beesten, het boerenleven, dat wekte al jong het verlangen op bij Rieks om later dierenarts te willen worden. Dus na de lagere school en de HBS vertrok hij in 1970 naar de Universiteit van Utrecht om daar Dierengeneeskunde te gaan studeren. Niet veel later volgde Martje en het stel ging samenwonen. Hij studeerde en Martje werkte in het onderwijs.

Eerste baan
Toen Rieks in 1978 als afgestudeerd dierenarts aan de slag wilde, was er weinig werk. Daarom hadden Rieks en Martje het plan opgepakt om eerst op wereldreis te gaan. Maar toen er onverwacht toch een vacature vrijkwam in Staphorst, lieten zij dat plan varen. Rieks heeft in Staphorst veel van zijn collega geleerd. Niet alleen wat dierengeneeskunde betreft maar ook over de omgang met mensen met een andere levenshouding. “Maar om conflicten in de toekomst te voorkomen, ging ik na een aantal maanden in op het verzoek om in Steenderen en omgeving te komen werken”. Rieks werkte daar eerst als assistent maar toen hij later gevraagd werd door de drie andere dierenartsen om in hun maatschap te komen, hoefde hij daar niet lang over na te denken.
En zo kwam het dat Rieks en Martje in mei 1979 in Steenderen gingen wonen. In 1981 trouwden zij en in 1988 werd tot hun grote vreugde hun zoon Jan-Eize geboren.

Van klein naar groot
Wat begon als een kleine dierenartsenpraktijk in Toldijk, resulteerde uiteindelijk in 1999 in de oprichting van de praktijk De Graafschap Dierenartsen. Voor de vele (landbouw)huisdierenbezitters onder ons een begrip in de regio.
Rieks deed zijn werk altijd met veel passie en plezier. Hij was afgestudeerd als algemeen dierenarts. Dus zag hij in het begin van zijn carrière allemaal verschillende diersoorten, van cavia tot koe en van tamme rat tot schaap. Maar zijn voorkeur ging al snel uit naar de landbouwhuisdieren. Dat betekende dat hij geregeld ook midden in de nacht de boer op moest om bijvoorbeeld verlossingen van koeien en schapen in goede banen te leiden.
“Toen onze zoon jong was, ging hij wel eens mee op deze nachtelijke boerderijhuisbezoeken. En de vraag of er een opvolger voor mij in hem school, werd al snel duidelijk. Hij wilde beslist geen baan waar hij ‘s nachts zijn bed voor uit moest. Dat dat maar even duidelijk was” zegt Rieks lachend. Hij vervolgt: “Onze zoon is goed terecht gekomen hoor. Hij heeft een baan in de techniek, een relatie en een prachtig dochtertje Jip”.

Bergbeklimmen
Rieks is niet alleen een gedreven dierenarts maar ook een echte sportieveling. In zijn jeugd zat hij op voetbal, atletiek en gymnastiek.
Tijdens zijn studie was hij vaak te vinden op het water bij de roeivereniging. Maar zijn echte passie ligt bij het bergbeklimmen. Van 1972 tot 2004 heeft hij heel wat tijd klimmend in de bergen doorgebracht, samen met vrienden en soms met Martje.
Na een ongelukkige val waarbij hij zijn heup brak, bleek het bergbeklimmen niet meer verantwoord dus moest hij dat noodgedwongen opgeven.
Nu wandelt Rieks nog geregeld (ook in de bergen) en sport hij bij de fysiotherapiepraktijk in het dorp. Daarnaast is Rieks op zaterdag te vinden als vrijwilliger in de Bronkhorster Molen ( een bezoekje meer dan waard).

Inzetten voor de gemeenschap en De Kei
In 2011 besloot Rieks dat het mooi geweest was met zijn werkzame leven. Hij stopte met zijn werk als dierenarts maar bleef zich daarna des te meer inzetten voor de gemeenschap. Als vrijwilliger. “Ik wilde graag iets terug doen voor de maatschappij, het dorp, ons aller leefgebied”.
Rieks sloot zich aan bij het Steenderens Belang in de roerige periode net na de fusie met andere gemeentes. Daar heeft hij heel veel voor Steenderen en omgeving gedaan en werkte geregeld samen met Stichting Welzijn Steenderen.
Zo kwam op een dag de vraag wat te doen met de oude Johannesschool en hoe dat vorm te geven, ook bij hem op zijn bordje te liggen. Daar is heel veel over gesproken en vergaderd met altijd het belang van de dorpsbewoners voor ogen. Rieks had daar een actieve rol in.
Nadat de school voor het symbolische bedrag van €1,- aangekocht werd, kon het klussen beginnen.
“Samen met Frans Pelen richtte ik een bouwgroep op. Wij coördineerden dat. Er waren 15 mensen twee jaar lang enorm actief om de Johannesschool om te toveren tot De Kei zoals hij er nu staat”.
Aan het einde van deze immense klus zei iemand uit de bouwgroep: “Het was een pens vol werk maar ik had het niet willen missen” en daar sluit Rieks zich helemaal bij aan.
Nog steeds is Rieks coördinator van de daarna opgerichte klusgroep van De Kei.
Toch doet Rieks een stapje terug. “Vorig jaar heb ik een bloeding in mijn hoofd gehad waarvan de naweeën nog steeds voelbaar zijn. Dat maakt dat ik het rustiger aan moet doen.”

En dan nu de oproep!
Het klusteam is op zoek naar mensen met kluservaring!
Iedereen die een beetje handig is, af en toe een uurtje tijd over heeft en zich met liefde voor De Kei wil inzetten, is van harte welkom.
Denk aan schilderwerk, huis- tuin- en keukenklusjes, soms wat gespecialiseerder werk als zich toevallig ook vakmensen zich aanmelden.
Samen zorgen wij voor het onderhoud en mede daardoor voor het voortbestaan van dit prachtige gebouw De Kei.
Rieks verwoordt het treffend: “Het mooie van een dorpsgemeenschap is dat er meer betrokkenheid is, want als we het niet zelf doen, dan verdwijnt het”.
Dus klussers onder ons, voel je je aangesproken?
Meld je dan aan bij De Kei of bij Rieks Eggens (rieks.eggens@planet.nl).
Jouw inzet, klein of groot, wordt enorm gewaardeerd!

Rieks’ kijk op De Kei
‘Ik ben er trots op wat wij hier met z’n allen hebben neergezet. Het voldoet steeds meer aan een behoefte. Het oorspronkelijke doel wordt steeds meer bereikt. Leefbaarheid is je ergens thuis voelen.
Wat ik ontzettend leuk vind aan dit concept is dat als je een idee hebt, wordt er met je meegedacht. Krachten van elkaar worden gebruikt om dingen voor elkaar te krijgen”.

Misschien vindt je de volgende berichten ook leuk:

Redactie

Niets gaat vanzelf …Even een achtergrond verhaal, want hoe komt iedereen nou te weten wat er allemaal gebeurt op De Kei?We hebben veel kanalen om

Lees verder »